eu4journalists

ÖĞRETİM, KÜLTÜR, GENÇLİK

1. Eğitimde ve Öğretimde 2010'a Doğru

Bath Üniversitesi'nde siyasal bilimler profesörü olan Stefan Wolff, “gerçek Avrupalı” kimliğinin başlangıcıyla ilgili bir konuşma yapmıştı. Wolff, Avrupa'nın ilerideki yıllarda “ulusal çekişmeleri daha az olan, Brüksel'i daha az eleştiriye tutan ve AB politikalarının oluşturulmasında daha fazla birlik içinde olan” liderler tarafından yönetileceğini öngörmüştü. Wolff geleceğin bu liderlerini, yükseköğretime yönelik popüler AB ERASMUS Programı'ndan yola çıkarak, “Erasmus Kuşağı” olarak adlandırmıştı.

ERASMUS'un başlamasından bu yana geçen 20 yıl içinde, katılımcı ülkelerde oturmak ve yüksek öğrenim görmek üzere 1,2 milyondan fazla öğrenci seyahat etmiştir. Sonuçta, bu öğrenciler, diğer AB kültürlerini ve dillerini yaşamış olmalarına, uluslararası çapta göze çarpan ve onaylanabilir bir öğrenime ve gelecekteki AB'nin kozmopolit bilgi toplumunun tipik örneği olan özelliklere bağlı olarak, iş piyasasında rekabet avantajına sahiptir.

Fransa, Almanya, Birleşik Krallık ve İtalya Eğitim Bakanlarının yükseköğretimi uyumlu hale getirmek amacıyla 1998'de Sorbonne Deklarasyonu'nu imzalamalarıyla, Avrupa öğretiminde önemli bir adım atılmıştır. Takip eden yılda, Sorbonne'daki amaç, Bologna Deklarasyonu ile Avrupa'nın en eski sürekli faaliyet göstermiş yükseköğretim kurumu olan Bologna Üniversitesi'ne de uzanmıştır. Deklarasyon'a imza atan, hepsi Avrupa ülkesi olan 29 taraf, Avrupa Yükseköğretim Alanı'nı (EHEA) oluşturmak üzere, Bologna Süreci olarak adlandırılan faaliyetlere başlamıştır.

Bologna Süreci, Avrupalı eğitim bakanlarının müteakip toplantıları ve Avrupa Komisyonu'ndaki çeşitli gelişmelerle yıllar içinde gelişmiştir.

— Mayıs 2001 Prag Deklarasyonu — Bologna Süreci'ne üç öğe daha eklemiştir. Bunlar Yaşam boyu Öğrenim, öğrenci katılımı ve Avrupa Yükseköğretim Alanı'nı dünyanın diğer kısımları için cazip ve rekabetçi kılma kavramlarıdır.
— Eylül 2003 Berlin Zirvesi — katılan 40 ülke, yükseköğretimin güçlü sosyal boyutu olan bir kamu görevi olduğunu vurgulamıştır; lisans ve master derecelerine yönelik kalite standartları sistemi ile diplomalara ve derslere yönelik uluslararası bir kabul sistemi için 2005 son tarihini belirlemiştir; EHEA ile araştırma sektörü arasında daha güçlü bir bağ kurmaya çalışmıştır; ulusal kredilere ve hibelere hareketlilik kazandırmayı planlamıştır; öğrenci örgütlerine katılımı vurgulamıştır.
— 19-20 Mayıs 2005 Bergen Zirvesi — 2007 Londra zirvesinin hedefleri belirlenmiştir ve bu hedefler şunları kapsamaktadır: NQA raporuna ve ulusal öğretim çerçevelerine ait standartların ve yol gösterici ilkelerin uygulanması; uluslar arasında ortak kurum diplomalarının verilmesine ve kabulüne yönelik yol gösterici ilkeler; önceki öğrenimlerin değerlendirilmesi de dâhil, esnek yükseköğretim yöntemleri için olanaklar yaratılması; şu üç öğretim seviyesini tanıyan, Yükseköğretim Avrupa Yeterlilikler Çerçeveleri: lisans, master ve doktora.

Günümüzde, Avrupa Birliği'nin en temel önceliklerinden biri, daha fazla ve daha iyi istihdam ile daha fazla sosyal uyum sunan, sürdürülebilir ekonomik büyüme yeteneğine sahip, dünyanın en rekabetçi ve dinamik bilgi tabanlı ekonomisi haline gelmektir (Avrupa Konseyi, Lizbon, Mart 2000). Avrupa Hükümetleri, bu amaca ulaşabilmek için öğretim ve eğitim sistemlerinin temelden modernleştirilmesinin gerekli olduğunu görmüştür. 2002'de, Avrupa'nın 2010 yılı itibariyle, öğretim ve eğitim sistemlerinin kalitesi bakımından dünya lideri olarak tanınması gerektiği amacını belirlemişlerdir.

Eğitim bakanları, Avrupa vatandaşlarının ve AB'nin genel yararı için Eğitim ve Öğretim 2010 programında 2010'a kadar ulaşılması gereken üç ana amaç üzerinde anlaşmaya varmıştır:

— AB öğretim ve eğitim sistemlerinin kalitesinin ve etkinliğinin artırılması;
— bunlara herkesin erişebilmesinin temin edilmesi;
— öğretim ve eğitimin tüm dünyaya açılması.

Bu amaçlara ulaşabilmek için, yaşam boyu öğrenimi gerçekleştirmeyi hedefleyen, çeşitli öğretim ve eğitim türlerini ve seviyelerini (örgün, yaygın ve bunların dışındakiler) kapsayan on üç belirli amaç üzerinde anlaşmaya varmışlardır. Sistemlerin tüm cephelerde geliştirilmesi gerekmektedir: öğretmenlerin eğitimi; temel beceriler; Bilgi ve İletişim Teknolojilerinin entegrasyonu; yatırımların verimliliği; dil öğrenimi; yaşam boyu yol gösterme; öğrenmenin herkese açık olmasını sağlayacak sistemlerin esnekliği, hareketlilik, vatandaşlık eğitimi, vb.