eu4journalists

Rolnictwo - Rybołówstwo - Żywność

2. Wspólna Polityka Rybołówstwa (WPR)

Zagadnienia

• Malejące zasoby rybne a nadmiar mocy połowowej we flotach
• Zagrożone gatunki ryb
• Czy akwakultura, lub morskie gospodarstwa rybackie mogą uratować przemysł przetwórstwa rybnego?
• Skutki zanieczyszczenia akwakulturą dziko żyjących gatunków
• Potrzeba alternatywnych miejsc pracy w tradycyjnych społecznościach rybackich
• Niezbędne działania ochronne z udziałem państw spoza UE
• Zwalczanie nielegalnych połowów

UE, po Chinach, posiada drugą na świecie siłę połowową. Posiadając flotę obejmującą ponad 91 000 jednostek UE odławia rocznie ponad 7,5 miliona ton ryb z łowisk i akwakultur. Według Komisji Europejskiej rybołówstwo i akwakultury tworzą tak bardzo potrzebne w regionach nadmorskich miejsca pracy i promują dobrobyt w rybackich regionach Europy. Społeczno-gospodarcza presja wywierana ten przemysł jest ogromna, a wśród państw członkowskich regularnie powstają konflikty w kontekście praw połowowych i wód terytorialnych. W miarę jak zasoby połowowe wielu podstawowych gatunków ryb w wodach europejskich sięgają niebezpiecznie niskich poziomów, kwestia zrównoważonych połowów nadal stanowi wysoki priorytet zarówno w wymiarze praktycznym, jak i politycznym.

Wspólna polityka rybołówstwa UE, która została zreformowana w roku 2002 i stanowi część zobowiązań co do zapewnienia odpowiedzialnego rybołówstwa i prowadzenia akwakultury jest zaprojektowana pod kątem zabezpieczenia przyszłości rybołówstwa. Zreformowana WPR obejmuje cele długoterminowe, takie jak utrzymanie bezpiecznych zasobów dorosłych ryb w wodach UE, utrzymanie parytetu między nakładem połowowym floty a całkowitymi populacjami ryb czy też sprawiedliwe egzekwowanie zasad dotyczących połowów na całym obszarze UE.

Na lata 2007-2013 Europejski Fundusz Rybołówstwa posiada budżet w wysokości 3,8 miliarda euro na granty zapewniające zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa. Państwa członkowskie będą decydować o sposobie przyznawania środków według różnych priorytetów z większym naciskiem na finansowanie planów odtworzenia zasobów rybnych, rybactwa śródlądowego oraz przyjaznych środowisku akwakultur.

W ostatnich latach wspólne zasady były egzekwowane w sposób bardziej zunifikowany dzięki coraz intensywniejszej współpracy między władzami. Nowa Community Fisheries Control Agency Wspólnotowa Agencja Kontroli Rybołówstwa będzie szkolić inspektorów i koordynować ściślejszą współpracę między państwami członkowskimi. Agencja, która obecnie mieści się w Brukseli, ma w roku 2008 przeprowadzić się do swojej stałej siedziby w największym porcie rybackim w Europie, w Vigo, w Hiszpanii.

Komisja oświadcza, że: “Ryby morskie stanowią naturalne, odnawialne i ruchome zasoby [a także] są częścią naszego wspólnego dziedzictwa. Zdrowe zasoby mogą wytrzymać uzasadniony wskaźnik odławiania, lecz potrzebują zdrowego środowiska morskiego. Rybołówstwo i działania związane z kulturą wodną muszą być uregulowane w ramach międzynarodowej współpracy, aby umożliwić stałe odnawianie zasobów i ochronę morskich ekosystemów”.

Z jednej strony rybołówstwo i środowisko są do pewnego stopnia zintegrowane, a z drugiej istnieje jeszcze dużo większy zakres integracji dla wszystkich kierunków polityki wywierających wpływ na środowisko morskie. Zintegrowana polityka przyczyniłaby się do poprawy koordynacji wielokierunkowych działaniach takich jak rozbudowa portów, wiercenia przybrzeżne, lub budowa przybrzeżnych farm wiatrowych. Obecnie w UE trwają prace nad przygotowaniem European Maritime Policy, Europejskiej Polityki Morskiej.