eu4journalists

Ανταγωνισμός

1. Πολιτική ανταγωνισμού – ακρογωνιαίος λίθος της εσωτερικής αγοράς

“Η Κομισιόν εγκρίνει την πρόταση της Α για απόκτηση της Β…”

“Η Κομισιόν δίνει άδεια για την εξαγορά της Γ”

“Η Κομισιόν ξεκινάει εις βάθος έρευνα για την εξαγορά της Δ από την…”

“Η Κομισιόν εγκρίνει την πρόταση της Ε για ανάληψη του ελέγχου της…”

Διαβάζοντας τα ημερήσια δελτία τύπου της Κομισιόν, εκπλήσσεται κανείς από το πόσα πολλά από αυτά αφορούν περιπτώσεις ανταγωνισμού. Τακτικά επίσης εμφανίζονται κύριοι τίτλοι σχετικά με αυτά τα ζητήματα και στον τύπο.

Η πολιτική ανταγωνισμού είναι μια από τις παλαιότερες πολιτικές και έχει αναπτυχθεί σημαντικά με τα χρόνια. Είναι επίσης μια από τις πολιτικές με τα πιο χειροπιαστά, ορατά αποτελέσματα.

Ο πυρήνας της εσωτερικής αγοράς είναι η διατήρηση ενός ομοιόμορφου χώρου δράσης σε όλη την ΕΕ για τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων. Η αποτελεσματική πολιτική ανταγωνισμού προάγει την οικονομική αποδοτικότητα και δημιουργεί ένα ευνοϊκό κλίμα για την ανάπτυξη, τον νεωτερισμό, και την τεχνολογική πρόοδο, ενώ ταυτόχρονα πιέζει προς τα κάτω τις τιμές. Συνεπώς, η πολιτική ανταγωνισμού είναι ο ακρογωνιαίος λίθος της εσωτερικής ευρωπαϊκής αγοράς.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ( Κομισιόν ) έχει “εκτεταμένες εξουσίες για να διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις και οι κυβερνήσεις τηρούν τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με το fair play στο εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, επιτρέποντας παράλληλα στις κυβερνήσεις να επεμβαίνουν, όταν οι αγορές αποτυγχάνουν να ικανοποιήσουν τους καταναλωτές ή την επιχειρηματικότητα, ή να προωθούν τον νεωτερισμό, τα ενοποιημένα στάνταρ ή την ανάπτυξη των μικρών επιχειρήσεων.”

Σε πρόσφατες περιπτώσεις υψηλού προφίλ η Κομισιόν διασταύρωσε ξίφη με εταιρίες όπως η Microsoft και η Danone. Την Άνοιξη του 2007 οι ρυθμιστές της Κομισιόν επέβαλαν το υψηλότερο πρόστιμο στα χρονικά για κοινό καθορισμό τιμών: πέντε διεθνείς κατασκευαστές ανελκυστήρων τιμωρήθηκαν με πρόστιμο 992 εκατομμυρίων ευρώ για τη λειτουργία καρτέλ στη Γερμανία, στο Βέλγιο, στο Λουξεμβούργο και στην Ολλανδία, από την οποία επιβαρύνονταν οι φορολογούμενοι, οι κατασκευαστές και οι δημόσιες αρχές.

Οι κύριοι τομείς στους οποίους αφορά η πολιτική ανταγωνισμού είναι: αντιμονοπωλιακή νομοθεσία, καρτέλ, συγχωνεύσεις, απελευθέρωση, κρατική βοήθεια και διεθνής συνεργασία.