eu4journalists

Γεωργία – Αλιεία – Τρόφιμα

2. Κοινή Αλιευτική Πολιτική (ΚΑΠ)

Θέματα

• Μείωση αποθεμάτων ιχθύων και πλεονάζον δυναμικό των στόλων
• Απειλούμενα είδη ιχθύων
• Μπορούν οι υδατοκαλλιέργειες ή τα ιχθυοτροφεία να σώσουν τον κλάδο της αλιείας
• Αποτελέσματα της μόλυνσης των άγριων ιχθύων από την υδατοκαλλιέργεια
• Ανάγκη εναλλακτικής απασχόλησης για τις παραδοσιακές αλιευτικές κοινότητες
• Απαραίτητα μέτρα οικολογικής προστασίας που θα ισχύουν και στις εκτός ΕΕ χώρες
• Καταπολέμηση της παράνομης αλιείας

Η ΕΕ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη αλιευτική δύναμη στον κόσμο μετά την Κίνα. Με έναν στόλο που αριθμεί περισσότερα από 91.000 σκάφη, η ΕΕ αποδίδει ετησίως περισσότερους από 7,5 εκατομμύρια τόνους ιχθύων από την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια. Σύμφωνα με την Κομισιόν, η αλιεία και η υδατοκαλλιέργεια δημιουργούν θέσεις εργασίας σε παράκτιες περιοχές, όπου η ανάγκη γι’ αυτές είναι μεγάλη, και προάγουν την ευημερία των αλιευτικών περιοχών της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, οι κοινωνικοοικονομικές πιέσεις στον κλάδο είναι μεγάλες, και τα κράτη-μέλη έρχονται συχνά σε σύγκρουση για τα αλιευτικά δικαιώματα και τα χωρικά ύδατα. Καθώς τα αποθέματα πολλών θαλάσσιων ειδών ευρείας κατανάλωσης στα Ευρωπαϊκά ύδατα φτάνουν σε επικίνδυνα χαμηλά επίπεδα, το θέμα της βιώσιμης αλιείας παραμένει υψηλή προτεραιότητα τόσο στο επίπεδο της πράξης όσο και στο επίπεδο της πολιτικής.

Στο πλαίσιο της δέσμευσής της για τη διασφάλιση της υπεύθυνης αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, η κοινή αλιευτική πολιτική της ΕΕ, η οποία αναμορφώθηκε το 2002, έχει σχεδιαστεί για να προστατέψει το μέλλον του κλάδου της αλιείας. Η αναμορφωμένη ΚΑΠ ενσωματώνει τους μακροπρόθεσμους στόχους της συντήρησης ασφαλών αριθμών ενήλικων ιχθύων στα ύδατα της ΕΕ, της συντήρησης της ισοτιμίας ανάμεσα στο δυναμικό του αλιευτικού στόλου και τους συνολικούς πληθυσμούς των ιχθύων και της ενίσχυσης των κανόνων αλιείας δίκαια παντού στην Ένωση.

Για την περίοδο 2007-2013, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας έχει προϋπολογισμό 3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, για την παροχή επιχορηγήσεων για την αειφόρο ανάπτυξη του τομέα της αλιείας. Τα κράτη-μέλη θα αποφασίσουν πώς θα κατανείμουν τα κονδύλια στις διάφορες προτεραιότητες, με μεγαλύτερη έμφαση στη χρηματοδότηση: α ) σχεδίων για την αποκατάσταση των αποθεμάτων ιχθύων, β ) της αλιείας στα ηπειρωτικά ύδατα και γ ) της φιλικής προς το περιβάλλον υδατοκαλλιέργειας.

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο ενιαία εφαρμογή των κοινών κανόνων, χάρη στην αυξημένη συνεργασία μεταξύ των αρχών. Η νέα Κοινοτική Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας Community Fisheries Control Agency θα εκπαιδεύσει επιθεωρητές και θα συντονίσει μια στενότερη συνεργασία ανάμεσα στα κράτη-μέλη. Η υπηρεσία, που επί του παρόντος έχει την έδρα της στις Βρυξέλες, πρόκειται να μετακομίσει το 2008 σε μια μόνιμη στέγη στο μεγαλύτερο αλιευτικό λιμάνι της Ευρώπης, στο Vigo της Ισπανίας.

H Επιτροπή δηλώνει: «Τα ψάρια της θάλασσας είναι μια φυσική, ανανεώσιμη και κινητή πηγή πόρων, [καθώς και ] κομμάτι της κοινής κληρονομιάς μας. Τα υγιή αποθέματα μπορούν να αντέξουν σε έναν λογικό ρυθμό αλιείας, αλλά χρειάζονται ένα υγιές θαλάσσιο περιβάλλον. Η αλιεία και οι δραστηριότητες υδατοκαλλιέργειας πρέπει να ρυθμιστούν με διεθνή συνεργασία, ώστε να επιτρέψουν τη συνεχή ανανέωση των αποθεμάτων και την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.»

Παρότι η αλιεία και το περιβάλλον συνυφαίνονται μέχρι έναν βαθμό, υπάρχουν πολύ μεγαλύτερα περιθώρια για την ενοποίηση όλων των πολιτικών που επηρεάζουν το θαλάσσιο περιβάλλον. Μια ενοποιημένη πολιτική θα βελτίωνε το συντονισμό πολύπλευρων δραστηριοτήτων, όπως η επέκταση λιμανιών ή οι γεωτρήσεις και τα αιολικά πάρκα στα ανοιχτά των θαλασσών. Μια Ευρωπαϊκή Ναυτιλιακή Πολιτική είναι στα σκαριά στην ΕΕ.