eu4journalists

Εσωτερική αγορά

1. Ένα όραμα για την ενιαία

Στις αρχές του 2007 η Κομισιόν παρουσίασε το όραμά της για το μέλλον της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ. Ο Πρόεδρος της Κομισιόν, Jose Manuel Barroso, δήλωσε:

«Η ενιαία αγορά είναι ο πυρήνας της προσπάθειας της Ευρώπης. Για τους πολίτες σημαίνει το δικαίωμα να ζουν και να εργάζονται σε μια άλλη χώρα της ΕΕ και να έχουν πρόσβαση σε μια μεγαλύτερη επιλογή από προϊόντα και υπηρεσίες ποιότητας σε χαμηλότερες τιμές. Για τις επιχειρήσεις σημαίνει λειτουργία σε μια εγχώρια αγορά 500 εκατομμυρίων ανθρώπων, βασισμένη στο κράτος δικαίου, με αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη. Η ενιαία αγορά είναι πιο σημαντική παρά ποτέ. Θέλω τώρα να τη δω να ενισχύεται και να προσαρμόζεται στο παγκοσμιοποιημένο τοπίο του 21ου αιώνα».

Τα θεμέλια της «Ενιαίας Αγοράς» μπήκαν το 1957, όταν η Συνθήκη της Ρώμης δημιούργησε την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ ). Από τότε είναι ένας από τους βασικούς τομείς πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης – και μάλιστα ο τομέας που έκανε ένα σημαντικό βήμα μπροστά, όταν η Κομισιόν ξεκίνησε την πρωτοβουλία της για μια ενιαία αγορά, το 1985. Στον πυρήνα της πολιτικής είναι οι «τέσσερις ελευθερίες» – ελεύθερη κυκλοφορία ανθρώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίου.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Κομισιόν, από το 1993 έως το 2003 η ενιαία αγορά δημιούργησε τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια πρόσθετες θέσεις εργασίας και παρήγαγε περίπου 900 δισεκατομμύρια ευρώ πρόσθετο πλούτο.

Πενήντα χρόνια μετά από τη γέννησή της, η Κομισιόν μετατοπίζει το επίκεντρο της μέριμνας, όσον αφορά την ενιαία αγορά, από την άρση των φραγμών του διασυνοριακού εμπορίου στη διασφάλιση ότι οι αγορές λειτουργούν καλύτερα, προς όφελος των πολιτών, των καταναλωτών και των επιχειρηματιών. Αυτό πρέπει να γίνεται «με σκοπό την προώθηση ενός ανταγωνιστικού επιχειρηματικού πλαισίου, το οποίο σέβεται το δικαίωμα επιλογής που έχει ο καταναλωτής και είναι κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνο.» Η Κομισιόν ζητάει επίσης καλύτερη εκτίμηση του κοινωνικού αντίκτυπου που θα έχουν η περαιτέρω ενοποίηση και το άνοιγμα τομέων στον ανταγωνισμό.

Πολλοί Ευρωπαίοι πολίτες έχουν εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τις θρυλούμενες διασπαστικές επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Σύμφωνα με την άποψη της Κομισιόν, η πρόβλεψη και η παρακολούθηση των αλλαγών σε ανθρώπους και τομείς που επηρεάζονται άμεσα από το άνοιγμα της αγοράς είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης. Μάλιστα το λεγόμενο Ταμείο Προσαρμογής στην Παγκοσμιοποίηση (EGF) της ΕΕ δημιουργήθηκε το 2005 ως απάντηση σε αυτές τις ανησυχίες, ειδικά στη Γαλλία, και για να βοηθήσει τους εργαζόμενους που η απελευθέρωση της αγοράς τους κατέστησε περιττούς. Θα διαθέτει έως και 500 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο ως οικονομική υποστήριξη, για να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να βρουν νέες θέσεις εργασίας.

Η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC) και η Businesseurope, η οργάνωση των εργοδοτών της ΕΕ, ασπάστηκαν και οι δύο το νέο όραμα της Κομισιόν για την ενιαία αγορά του 21ου αιώνα.

Ωστόσο, πολλά ακόμα πρέπει να γίνουν για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς. Σε κάποιους ευαίσθητους τομείς, ιδιαίτερα στην υγεία, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και τους δικτυακούς κλάδους, όπως η ενέργεια, η τελειοποίηση της ενοποίησης της ευρωπαϊκής αγοράς θα πάρει αρκετό χρόνο ακόμα.