eu4journalists

Εξωτερικές Σχέσεις – Εμπόριο – Ανάπτυξη

1. Βασικοί παράγοντες χάραξης πολιτικής και επικοινωνία

Με μια επικράτεια που εκτείνεται από τον Ατλαντικό έως τη Μαύρη Θάλασσα και πληθυσμό περίπου 490 εκατομμύρια, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει γίνει ένας διεθνής πρωταγωνιστής με τρομερή οικονομική και πολιτική επιρροή. Η δύναμη της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ αυξάνεται με κάθε διεύρυνση. Με ένα σύνολο μελών που αριθμεί είκοσι επτά χώρες, η Ένωση έχει τη δυνατότητα να δραστηριοποιείται σε διαφορετικές περιοχές του κόσμου.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ (ή «Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης») μεταμόρφωσε την βασισμένη στην οικονομία Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ ) σε μια πολιτική οντότητα, ικανή να ανταποκρίνεται στις αυξανόμενες προσδοκίες της Ευρώπης στον διεθνή στίβο. Για να διευκολύνει αυτή τη μετάβαση, η Συνθήκη δημιούργησε μια εσωτερική δομή τριών πυλώνων για την ΕΕ.

Δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

• Πρώτος πυλώνας Ευρωπαϊκές Κοινότητες (Κομισιόν )
• Δεύτερος πυλώνας Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης )
• Τρίτος πυλώνας Συνεργασία των Αστυνομικών και Δικαστικών Αρχών σε ποινικά ζητήματα (Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης )

Όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της ΕΕ, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι νομική οντότητα καθαυτή. Μόνο ο πρώτος πυλώνας της ΕΕ περιέχει νομική εξουσία και η Κομισιόν φέρει αποκλειστικά την ευθύνη της εκπροσώπησης της ΕΕ στον εξωτερικό πολιτικό κόσμο. Στον δεύτερο και στον τρίτο πυλώνα εξακολουθούν να κυριαρχούν διακυβερνητικές συμφωνίες, και η λήψη και η εφαρμογή αποφάσεων εναπόκεινται τελικά σε κάθε-κράτος μέλος. Εν τούτοις, οι ενέργειες που γίνονται από την Κομισιόν, τα κράτη-μέλη και τα όργανα του δεύτερου και του τρίτου πυλώνα ορίζουν σε κάποιο βαθμό την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και προωθούν τα συμφέροντα της ΕΕ στον διεθνή πολιτικό στίβο.

Ο όρος «εξωτερικές σχέσεις», όταν αναφέρεται στην ΕΕ, καλύπτει όλο το φάσμα των εξωτερικών υποθέσεων της ΕΕ, εκτός από το εμπόριο και την ανάπτυξη.

Παρακάτω εξηγείται η περίπλοκη δομή και το περιεχόμενο της πολιτικής εξωτερικών σχέσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία διαμορφώνεται από την Κομισιόν, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τα κράτη-μέλη.