eu4journalists

Landbouw – Visserij – Voeding

3. Voedselveiligheid

Onderwerpen

• Veiligstellen van de voedselketen (traceerbaarheid van boer tot bord)
• Zorg over het gebruik van pesticiden
• Lopend GM-voedingsdebat
• Toekomstige levenswetenschappelijke toepassingen voor planten (bv. plant pharming)
• Is de labelinformatie van producten voldoende?
• Stijgend aantal van obesitas, voornamelijk bij kinderen

Voedselbeleid beslaat een variëteit aan onderwerpen, zoals voedselveiligheid en kwaliteit, milieu, landbouw en visserij, consumentenbewustzijn , onderzoek en ontwikkeling (inclusief genetisch gemanipuleerde organismen), maar ook juridische en economische aspecten. Het valt dus niet onder de noemer van een enkele afdeling binnen de Europese Commissie.

De Unie is gevoelig voor de publieke bezorgdheid over voedselveiligheid als gevolg van breeduitgemeten incidenten waaronder de gekke koeienziekte, BSE, Mond en Klauwzeer - dat voor het eerst opdook in het VK-, vogelziekte en dioxine besmetting.

Een uitgebreide herziening van wetgeving werd in 2002 afgerond met daarin een nieuwe nadruk op dierenvoer, aangezien de besmetting van voer de oorzaak was van alle grote voedingscrises in de afgelopen jaren. In 2005 werden herleidingeisen geïntroduceerd en in 2006 werd de wetgeving rond hygiëne aangescherpt. Daarnaast heeft de EU toegespitste wetgeving aangenomen op een aantal gebieden van voedingsveiligheid, zoals het gebruik van pesticiden, voedingssupplementen , kleurstoffen, antibiotica en hormonen in voedselproductie en producten gelieerd aan voeding, zoals verpakkingen en aan het vaststellen van strikte regels met betrekking tot het verspreiden, verpakken en kunnen herleiden van oogsten en producten die genetisch gemodificeerde organismen bevatten (GMOs).

In navolging van het van boer naar bord beleid heeft de Unie een aantal maatregelen uitgevoerd om ziekte en besmetting buiten de Europese voedselaanlevering te houden. Het uitgangspunt is een geïntegreerde aanpak van boer tot bord in alle sectoren van de voedselketen, inclusief de voerproductie, primaire productie, voedselverwerking, opslag, vervoer en verkoop. De drie speerpunten om dit principe in praktijk te brengen zijn wetgeving voor veilige voeding en dierenvoer, degelijk wetenschappelijk advies om beslissingen op te baseren en correcte uitvoering van de regels.

De Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid European Food Safety Authority (EFSA) in Parma, Italië, geeft een onafhankelijke, openbare wetenschappelijke schatting over bestaande en opkomende risico’s. In het voorjaar van 2007, bijvoorbeeld, heeft de Europese Commissie de EFSA advies gevraagd over de implicaties van het klonen van dieren voor de voedselveiligheid. De EFSA wordt eveneens betrokken bij het ontwerpen van wetsvoorstellen en geeft advies wanneer beleidsmakers te maken hebben met voedselalarm.

Om snel te kunnen handelen als er een veiligheidsprobleem opduikt, opereert de EU met een snelwerkend alarmsysteem. Iedere EU-regering heeft een netwerk van waarschuwingsradar voor wanneer voedsel of voedingsmiddelen onveilig zijn en consumenten mogelijk kunnen blootstellen aan ziekten. De Commissie, die het centrum is van een EU-wijd informatiesysteem, wordt vervolgens gealarmeerd. In de afgelopen jaren is dit systeem gebruikt toen, bijvoorbeeld , in een lidstaat ongeautoriseerde GM-maïskorrels werden ontdekt.